Soğutma kulesinin sıçrama tipi dolgusu nedir

Soğutma kulelerinde dolgu maddeleri, ısı dağıtım performansını etkileyen temel bileşenlerdir ve dolgu maddeleri türleri esas olarak film dolgu maddeleri ve sıçrama tipi dolgu maddeleri olarak ikiye ayrılır. Bunlar arasında sıçrama tipi dolgu maddeleri, kirlenme önleme, tıkanma önleme ve sert su kalitesine uyum sağlama özellikleri nedeniyle askıda katı madde su kalitesi yüksek olan endüstriyel alanlarda ve sistemlerde yaygın olarak kullanılmaktadır.

Sıçrayan Dolgunun Tanımı

Sıçrama tipi dolgu veya sıçrama tipi dolgu olarak da bilinen Sıçrama Tipi Dolgu, dolgunun yapısını sürekli olarak etkilemek için su damlacıklarını kullanan ve buharlaşmalı ısı dağılımı etkisini arttırmak için daha küçük damlacıklar halinde dağılan bir dolgu türüdür.

Suyun yüzey boyunca ince bir film oluşturmasına izin veren membran dolguların aksine, sıçrama tipi dolguların özü 'su akışını dağıtmak, birden fazla damla ve darbe oluşturmak', böylece hava temas alanını ve su damlacıklarının sayısını artırarak soğutmayı sağlamaktır.

Soğutma kulesinin sıçrama tipi dolgusunun yapısal özellikleri

Sıçrama tipi dolgu maddeleri tipik olarak aşağıdaki yapılardan oluşur:

1）Merdiven veya ızgara şeklindeki çıtalar

2）Kare, şerit veya asma ünite

3）Çok katmanlı düşen su basamaklarından oluşan bir yapı

4）Malzeme çoğunlukla PP (polipropilen) veya PVC'dir

Soğutma kulesinin sıçrama tipi dolgusunun çalışma prensibi

Sıçrama tipi dolgunun çalışma yöntemi dört temel adımda özetlenebilir:

1. Su akışı düşerek dolgu malzemesinin yüzeyine çarpıyor

Sıcak su kulenin tepesinden düşüyor ve çok katmanlı dolgu yapısına çarpıyor.

2. Su damlacıkları daha küçük parçacıklara dağılır

Çarpma, su akışının çok sayıda küçük su damlacıklarına bölünmesine neden olarak su ve gaz arasındaki temas alanını arttırır.

3. Yapıların birden fazla katmanı arasında tekrarlanan çarpışmalar

Su iniş sırasında defalarca çarpışır, kırılır ve yayılır.

4.Hava ve su arasındaki buharlaşma ısı transferini artırın

Su damlacıklarının sayısındaki artış ve daha düzgün dağılım nedeniyle buharlaşma verimliliği önemli ölçüde artar.